My name is Por.Sor.

FanFic : KHR

Title : Stupid Cupid ♥

Author : Sere●ω●nata

Pairing : D18

Rating : -

Note : รับวาเลนไทน์ ♥ ด้วยความรักของพวกเขา !

.............................................

Hey hey, set me Free

Stupid Cupid, stop picking on me . . .

 

ปล่อยฉันให้เป็นอิสระเถอะ ..

เจ้ากามเทพงี่เง่า .. เลิกแกล้งฉันซักทีเถอะ !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้มีงานอะไรมั้งนะ . ..  

 

 

 

ร่างเล็กคิดในใจ พร้อมกับยืนพิงเสาประตูโรงเรียนแล้วกลุมขมับ

 

 

 

" เคียวยะ ~ "

 

 

ร่างบางสะดุ้งก่อนจะหันสายหันขวาหาต้นเสียง

 

 

ไม่เห็นมีเลยแฮะ .. 

 

เมื่อไม่พบใครจึงหันกลับมาคิดเรื่องเดิมต่อ

 

 

 

" เคียวยะจ๋าา าา "

 

 

 

ร่างบางสะดุ้งขึ้นอีกครั้งพร้อมกลับหน้าแดงจนเด็กนักเรียนที่เดินผ่านสังเกตเห็นได้

 

 

อ..อะไรกันล่ะเนี้ย !!  เจ้าบ้านั้นมันแกล้งฉันเหรอไง!

 

 

ร่างเล็กรู้สึกสับสน ก้มหน้ามองพื้น ..

 

ทำไมถึงเอาเข้ามาอยู่ในความคิดของฉันตลอดเวลาเลยนะ ..  

 

 

" หวัดดีเคียวยะ ! "

 

 

 

เสียงเรียกชื่อดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้เจ้าของเสียงมาเอง ..หนุ่มร่างสูง ผมสีทองเด่นกว่าใครดังขึ้นในกลุ่มคนเหล่านั้น

ใบหนัาอันหล่อเหลา ทำให้เขาดึงดูดสายตาจากทั้งเพศตรงข้ามและเพศเดียวกัน

เจ้าของชื่อหันขวับอย่างไม่สบอารมณ์ซักเท่าไหร่ ..

 

 

" ดีโน่ .. นี้แกมาอีกแล้วเหรอ! "

 

เสียงเล็กดุกลับ พร้อมกับยกทอนฟาคู่ใจขึ้นมา โดยไม่ได้ถามเกี่ยวกับเรื่องที่เพิ่งเกิดเมื่อซักครู่

 

 

" อะไรกัน .. วันนี้นัดจะติวหนังสือกันไง อุตส่าห์ขนหนังสือจากอิตาลีมาให้เลยนะ นี้ไงๆ อ่ะถือ ! "

 

ร่างสูงยื่นหนังสือเรียนกองโตให้

 

ร่างบางยื่นมือรับโดยไม่รู้ตัว ตั้งสติได้ก็ถือกองหนังสือสูงเลยหน้าขึ้นมาแล้ว 

 

 

" เคียวยะ ตัวเล็กจังเลยนะ .. หนังสือแค่ไม่กี่เล่มก็ปิดหน้านายซะหมดแล้ว .. ถือไหวหรือเปล่าน่ะ "

 

 

" ไม่ต้องมายุ่งน่าฉันถือได้ ! "

 

ร่างเล็กเดินเมินเข้าอาคารเรียนโดนไม่รออีกฝ่าย

 

ร่างสูงมองร่างบางเดินนำลิ่วไป พร้อมกับเผลอยิ้มบางๆโดยไม่รู้ตัว

 

 

นายจะน่ารักเกินไปแล้วนะเีคียวยะ ♥

 

 

 

can't think straight

I'm acting like a lovesick fool ..

 

ฉันไม่สามารถคิดอะไรออกเลย 

ฉันกำลังเป็นเหมือนคนโง่ที่กำลังบ้ารัก ...

.............................................

 

" เคียวยะ .. ตรงนี้น่ะ คือ .. "

 

ยังไม่ทันที่ร่างสูงจะพูดจบ ร่างเล็กลุกขึ้นพรึ่บพร้อมกับคว้าเสื้อคลุมคู่ใจ เดินออกไปข้างนอกกับลูกน้องคนสนิท

 

 

 

" อ้าว ๆ เคียวยะ นี้นายจะไปไหนน่ะ ยังเรียนไม่จบเลยนะ!! " 

 

 

" ตอนนี้เป็นเวลาทำงานของฉัน เดี๋ยวอีก 1 ชั่วโมงฉันจะกลับมานายจะไปไหนก็ไป "

 

ว่าจบประตูห้องก็ถูกปิดลงเบา ๆ ทิ้งไว้เพียงร่างสูงที่นั่งงงกับสถานกา์ร์ณเล็กน้อย

ก่อนจะคว้าโทรศัพท์เตรียมกริ้งหาลูกน้องคนสนิท

 

 

 

อ่ะเดี๋ยว .. เคียวยะไม่ได้ห้ามไม่ให้รอในห้องนี้นี่ งั้นฉันอยู่ในนี้ดีกว่า ..

 

 

ร่างสูงเดินไปยังหน้าต่างหลังโต๊ะทำงานของฮิบาริ ..

 

 

 

หน้าต่างตรงนี้มองเห็นทั่วโรงเรียนเลยแฮะ .. อ่ะ นั้น 

 

 

 

" เคียวยะ !! "

 

 

 

ร่างสูงตะโกนเรียกพร้อมกับกวักมือ ราวกับเด็กน้อย

 

ร่างบางหันมามองก่อนจะหันขวับกลับแล้วรีบเดินดุ่มๆหายไป

 

 

 

 

เคียวยะน่ารักเกินไปแล้วจริงๆ ♥

 

 

 

ร่างสูงคิดพลางหย่อนตัวลงบนเก้าอี้ตัวใหญ่ของร่างเล็ก ซึ่งเปรียบเทียบได้กับบังลังค์ของพระรา(ชินี)ชา

 

 

 

 

ตัวก็นิดนึงนั่งเก้าอี้ตัวบะเริ่มเลยแฮะ เคียวยะนี้ล่ะน้า ..  

 

 

ดีโน่ลุกขึ้นเดินสำรวจไปทั่วห้องรับแขก ซึ่งได้กลายเป็นห้องของเจ้าตัวเล็กในสายตาของเขาไปเสียแล้ว 

 

 

 

ห้องนี้ไม่ค่อยมีอะไรเลยแฮะ .. ตกแต่งธรรมดาสุด ๆ สมแล้วที่เป็นโรงเรียน 

 

 

 

ร่างสูงเดินมาจบที่เก้าอี้โซฟาตัวเดิมก่อนจะหย่อนตัวลงนั่ง

 

 

 

ชักจะเบื่อแล้วสิ . . .

 

 

 

ร่างสูงคิด พร้อมกับโน้มตัวลงนอนเหยียดตัวยาวเลยโซฟาออกไป

ลมเย็นๆโชยผ่านเรื่อยๆ แสงแดดอ่ิอนๆ ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา

บรรยากาศเงียบๆสบายๆ ทำให้ร่างสูงผลอยหลับไปโดยไม่รู้ตัว ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" กลับมาแล้ว ..  "

 

ร่างบางเปิดประตูช้า สอดส่องไปทั่วห้องแต่ก็ไม่พบใคร

 

 

สงสัยคงจะกลับไปแล้ว ..

 

 

ร่างบางเดินมาที่โซฟา กลิ่นน้ำหอมลอยขึ้นติดจมูก

 

 

หือ ยังอยู่อีกหรอ ..

 

 

ร่างบางหันมามอง ถึงกับต้องหยุดค้าง ..

 

ใบหน้าได้รูป ผมสีทองที่ผลิ้วไปกับลมที่โชยเข้ามาเบาๆ ของชายตรงหน้า

ขนตายาวพริ้ม จมูกโด่งเป็นสัน และริมฝีปากแดงเข้ม

 

 

 

 

เทพบุตร .. ..

 

 

 

 

ร่างบางมองตาค้าง

 

 

 

นี้ใช่ผู้ชายคนนั้นหรอกเหรอเนี้ย ..

 

 

 

ร่างบางค่อยเดินเข้านั่งลงข้างๆโซฟา ตรงหน้าร่างสูงที่นอนหลับไม่รู้เรื่อง

นิ้วเรียวสวยเกลี่ยผมสีทองเบาๆ ก่อนจะเลื่อนมาแตะแก้ม แล้วจึงเลื่อนมาแตะปากสีแดงเข้มของร่างสูงอย่างช้าๆ

ราวกับต้องมนตร์สะกด ร่างบางค่อยๆเลื่อนหน้าเข้าหา ก่อนจะจุมพิศลงบนปากแดงนั้น

 

 

เมื่อรู้สึกตัวร่างบางผละตัวออกทันที แต่ร่างสูงไม่มีท่าทีรู้สึกตัวแต่อย่างใด ..

 

 

 

เราจูบมันเหรอ ออ .... ..

 

 

 

ร่างบางเห็นอย่างงั้นจึงเดินออกไปจากห้องเงียบๆ